Za sprawą takich praktyk firmy, które "mają pecha" nie być ulubieńcami resortu, przenoszą swoje wpływy i nieformalny lobbing, m.in. na liderów opinii (w tym uznanych lekarzy), organizacje pacjentów i media. Żaden z zapytanych przez autorów pracy konsultantów medycznych nie przyznał, że sam uległ wpływowi firm. Za to chętnie krytykowali kolegów, którzy podczas krajowych, a szczególnie międzynarodowych zjazdów medycznych ulegają „podejrzanej dewocji w opisywaniu cudownych właściwość danego leku”.

Wprowadzenie mechanizmów, które miały zapewnić przejrzystość i ujawniać konflikty interesów konsultantów powoływanych m.in. do oceny technologii medycznych, paradoksalnie spowodowało problemy z pozyskaniem zewnętrznych ekspertów. Ujawnienie relacji konsultantów z firmami spotkało się z dużą niechęcią tych pierwszych.

Ponieważ liczba krajowych konsultantów jest ograniczona, firmy muszą rywalizować o ich przychylność, np. zlecając im organizowanie badań klinicznych. To przekłada się na korzyści materialne, ale i prestiż, poprzez pojawienie się nazwiska badacza obok światowych sław w danej dziedzinie w pracach publikowanych w prestiżowych czasopismach.

Autorzy artykułu zwracają uwagę na fakt, że wybitni krajowi specjaliści nie są odpowiednio wynagradzani. Częścią ich pracy powinien być udział w międzynarodowych kongresach medycznych, prezentujących najnowsze osiągnięcia w danej dziedzinie, na co brakuje publicznych funduszy.

Wyjazd sponsorowany przez firmę jest często jedyną okazją dla specjalisty do wzięcia w udziału w dużym, renomowanym kongresie. Dlatego „hipokryzją polityków jest krytykowanie takich relacji między konsultantami krajowymi i branżą”.